Robert Glasper Trio

North Sea Jazz festival (Hudson)
Zaterdag 13 juli 2019
tekst: Robin Boer
beeld: Storm Bakker



Tussen de vele blues-, hiphop- en siso-bedrijven door, vonden wij zaterdag 13 juli j.l. onze weg op het festival North Sea Jazz. Omdat de spoeling jazz en jazzrock tijdens NSJ elk jaar uitermate dun is, en jaarlijks steeds dunner wordt, blijft de keuzestress van vroeger beperkt. Met andere woorden: het was dit jaar niet zo moeilijk, de handvol paerlen die tijdens het evenement voor de zwijnen wordt geworpen, uit te kiezen en bij te wonen. We zagen en.hoorden Gary Bartz en Ravi Coltrane, Bobo Stenson Trio, Robert Glasper Trio (zonder de beloofde special guests), Arild Andersen Trio (met Tommy Smith) en uiteindelijk in de grote Nile-zaal de Amerikaanse supergroep Toto. Tussendoor hadden we tijd om wat te eten en op het Mississippiplein met frites en al door een stoel te zakken. North Sea Jazz 2019, ProgJazz was er bij.

Attitude

Artist in residence is dit jaar toetsenist Robert Glasper, die een veelvoud aan diverse projecten illustreert, waarin diverse muzikale invalshoeken centraal staan. Op de vrijdag trad hij aan in de Congo-tent met zijn kwartet 'Robert Glasper Experiment' waarin diverse stijlen de revue passeren. Zondag brengt hij zijn tribute aan Miles Davis ten gehore, maar vanavond staat hij met zijn eigen jazztrio in de Hudson-zaal, die al snel tot aan de nok toe gevuld zit én staat. Dankzij voorkennis rekenden wij op een concert met vingervlug pianospel en veel double time drumming en kwamen uiteindelijk ook niet bedrogen uit. Als we de introductiejuffrouw (*) moeten gelove, zouden we getrakteerd worden op een hiphop-concert en de opkomst van Glasper deed deze onheilspellende voorbeschouwing bijna waarheid worden. Met een attitude waar je U tegen zegt kruipt Glasper over het podium, de welbekende 'hippe' gebaren makend. We nemen het met een flinke korrel zout en wachten braaf tot de muziek start.

Circus

Het concert opent met een interpretatie van 'Sign O' The Times' van Prince, een nummer dat waarschijnlijk iedere toeschouwer wel kent. Daaropvolgend een lekker eigenwijs arrangement van de overbekende standard 'Stella By Starlight' waarin we ook nog een stukje 'Body & Soul' voorgeschoteld krijgen. Alles vergezeld door razendsnelle licks, heel erg knap gespeeld en met uiterst technisch en muzikaal vakmanschap gebracht. Toch kunnen wij ons niet aan de indruk onttrekken dat we naar een soort circus-act zitten te kijken. Hoe kan dat ook anders, als je een paar uur ervoor getuige was van de verhalenvertellende schilder Bobo Stenson en tegelijkertijd al uitziet naar een masterclass architectuur van klasbakken als Arild Andersen en Tommy Smith?


[PJ_©RB]