De Platonische Drumfill

concert: MAGMA

datum: 17 oktober 2019

locatie: Kulturbrauerei, Berlijn

tekst: Storm Bakker | ProgJazz


Die werd geslagen de Kesselhaus-concertzaal van de Kulturbrauerei in de wijk Prenzlauer Berg, Berlijn. Op 17 oktober 2019. We hadden kaarten, waren vroeg en stonden midden vooraan. Recht tegenover Christian Vander, visionair leider, componist en drummer van het Franse symfonische rock-ensemble Magma.

"By nature, drum fills are open-ended and often improvisational. Even if you have the time to plan it out ahead of time, leaving the comfort-pocket of the main groove during a performance seems good cause for anxiety. However, if you take a step back and consider what a drum fill is, and more importantly — its purpose — you can rid yourself of this anxiety.” Nate Brown, OnlineDrummer.com (*)

Het gebeurde halverwege het concert, op de drempel van de finale van 'Mëkanïk Dëstruktïẁ Kömmandöh'. De gelaagde zeven-kwarts had al weer 20 minuten gestaag ingewerkt op de ziel achter de facade van het zichtbare wereldtoneel. En dan over de hele steeds een tandje erbij, qua tempo en bezieling. Het priemgetal voor perfectie en geluk, het getal van de goden uit de oudheid, de antieke hemellichamen, de dagen van de week, de diatonische ladder. Het is het klassieke voorbeeld van Magma’s trancematige karakter, waarbij de drums in feite doorpompen in een long meter 28, zodat de 7 daarbinnen steeds om en om gepulseerd wordt. MDK is het bekendste werk van Magma, dat elk concert op het programma staat sinds haar ontstaan in 1971, deel drie van de trilogie 'Theusz Hamtaahk'. Het is wat 'My Favorite Things' was voor John Coltrane, geestelijk vader van Vander. In het midden zingt Vander als een sopraansax van zijn messias.

"Many drummers believe a drum fill is their spotlight time. It’s like a mini solo designed to showcase the drummer. But, it’s not. Drum fills play many roles, but we can boil all those roles down to one core function: To make the music more engaging." Nate Brown, OnlineDrummer.com (*)

Op de drempel van de finale van MDK ondergaan wij 28 tellen de scheppende kracht van de 71 jarige meesterdrummer. Vander lijkt al zijn kracht te verzamelen, zijn spieren samenballend en de rug rechtend, zijn borst vullend met lucht, in feite alle energie uit de ruimte zuigend. Het belooft een drumfill te worden die de wereld zoals wij die kennen zal doen uiteenspatten. Met de borstkas tegen het podium aangedrukt, wachten wij vol verwachting op wat komen gaat. Wij vergeten de Christiane F'jes die tegen onze billen aandansen. Wij tonen ons bereid datgene te ondergaan, met pinkstervlammen boven ons hoofd, (het diapositieve Magma embleem?); wij zijn paraat, om ‘volgegoten’ te worden met al het al dan niet goddelijke kosmische aanwezig.

Maar er kwam niets, geen geluid althans...

Daar zat hij, recht voor ons achter zijn kit, de stokken als Egyptische kromstaf & vlegel uiteen gesperd, in onze ogen een zwevende hamer & gesel. Vleesgeworden amalgaam van Nietzsche en Atilla, op het raakvlak van La Tourette en Epilepsie. Dit is het beeld van de $lahkënzaîn farao; de hogepriester die het heilige der heilige van Kreuhn Kohrman binnengaat op de Kobaïaanse Day of Atonement; de aangewezen held die het gevecht aangaat met de machtige Choembaba op de Hermon, de stier van Minos de nek breekt. Hier verandert Vander zelf in Köhntarköszom als wedergeboren Ëmëhntëhtt-Réte verrijzen uit de onderwereld van Sakkara. “When a man dedicates his will to the will of the supreme being, and gives him all he has, the Kreuhn Kohrman makes him more than just a man.” (**)

In het Berlijnse Großkraftwerk verpakt in een alles verzengende stilstand. Een freeze of life, ademloos,  tot de verlossende china crash bovenop de 1. De goede verstaanders ondergingen het met gepaste verzakkingen van hart en perineum beide. De letterlijk 'ongehoorde' fill was een uitstorting van ritueel en bovenzinnelijk slagwerk, de overtreffende trap van Tony en Elvin, maar zo intens dat er geen noodzaak was de fill uit de ideeënwereld af te zuigen en te verwezenlijken op stoffelijk niveau. Ergo: een Platonische drumfill !!!

Zulks is slechts aan de allergrootsten voorbehouden en dan ook nog heel soms. En dat nu is waarom Christian Vander ver boven de gewone drummers is verheven, hoe virtuoos en geniaal ze ook zijn.


[PJ_©STAB]


(**) More After More: Essays Commemorating the Five-Hundredth Anniversary of Thomas More’s Utopia – blz 216, Lucasz Stec, geredigeerd door Ksenia Olkusz, Michał Kłosiński, Krzysztof M. Maj (Polen 2016)