Benjamin Herman's Bughouse

Geen seconde ook maar een beetje spannend

November Music, 8 november 2018

Willem Twee Poppodium, 's Hertogenbosch

teskt en beeld: Robin Boer

Na het avontuurlijke geweld van de John Zorn-dag, afgelopen maandag, hebben wij nog vier concerten op het programma staan. Donderdag gaan we naar Benjamin Herman's Bughouse en Secret Chiefs 3 en vrijdag naar Sanne Rambags' Frieze of Life ft. Basel Rajoub, Håkon Aase, Jeroen van Vliet en Joost Lijbaart. Zondag is ProgJazz dan nog getuige van Anoushka Shankar met de strijkers van het Metropole Orkest.

Benjamin Herman's Bughouse

Benjamin Herman (New Cool Collective), gitarist Reinier Baas, bassist Peter Peskens (Jungle By Night) en drummer Olav van den Berg (Lärm, Seein' Red) betreden het Willem Twee Poppodium en spelen een dik uur werk van de onlangs verschenen gelijknamige cd. 'Bughouse' staat voor de samenvoeging van enkele van Herman's favoriete genres: punk en jazz. Het plan lag er al jaren, maar de juiste musici werden niet gevonden, tot nu. Een andere belangrijke invloed voor deze muziek is te herleiden naar de Britse saxofonist Xero Slingsby, die gedurende de tachtiger jaren in Amsterdam woonde en op rebelse wijze met zijn toenmalige trio op straat speelde, tijdens de zomerdagen. “Zijn symbiose van freejazz en punk en de attitude waarmee hij optrad sprak mij veel meer aan dan de jazz die op radio en tv te zien was. Verder was ik als jonge muzikant zeer gecharmeerd van de swag en de stijl van John Lurie van The Lounge Lizards, een saxofonist en acteur die veel bekendheid genoot door zijn rollen in de films van Jim Jarmusch,” aldus Herman in de promo van het BIMhuis-concert.

Het aanwezige publiek wordt overspoeld door snoeiharde jazzpunk, met een zaalgeluid dat het gebruik van gehoorbescherming onvermijdelijk maakt. Over een hoog zaalvolume koestert onze redactie gemengde gevoelens: een essentieel onderdeel van een livemuziek ervaring is de kracht van geluid en dat mag beslist knallen. Natuurlijk zijn er grenzen en lijkt het ons niet de bedoeling dat het volume dermate uit de hand loopt, dat het bijna pijn doet aan de oren en zelfs de hersenen. Enfin, met oordoppen in overbruggen we het programma, waarin vooral Reinier Baas indruk maakt met zijn vuurwerk bevattende soli. De saxofoon van Herman is veelal moelijk hoorbaar doordat de drums en gitaar hem ruimschoots overstemmen, ofschoon de thema's van de stukken voor de luisteraar goed genoeg te volgen zijn en zo nu en dan een cartoonesk karakter bevatten.

Het drumwerk van Olav van den Berg zal vermakelijk zijn voor diegenen die ervan houden: het is allemaal kaarsrechte snelle rock, vol bezieling gespeeld, maar het wordt geen seconde ook maar een beetje spannend voor de luisteraar die doorgaans warm wordt van jazz gelateerde grooves, creatief gebruik van maatsoorten en knappe dynamiek. Daar is deze muziek dan ook absoluut niet voor bedoeld. We kunnen ons zelfs afvragen of deze groep vanavond wel voor het geschikte publiek speelt, want echt uitbundig wordt er niet gereageerd, enkele uitzonderingen daargelaten. Herman rept bij de afkondiging dan ook met geen woord over het vervolg van de avond, bedankt iedereen formeel voor het luisteren en signeert na afloop nog wat lp's, cd's en (jawel) cassettebandjes.


[PJ_©RB]


Line-up

Benjamin Herman (saxofoon)

Reinier Baas (gitaar)

Peter Peskens (basgitaar)

Olav van den Berg (drums)